\
www.kosewopan.pl

 Strona główna
 Aktualności
 O nas
 Hodowla
 » Jelenie
 » Daniele
 » Jelenie Sika Dybowskiego
 Podstawy technologii
 » Gatunki w hodowli
 » Kierunki produkcji
 » Ekonomika
 » Organizacja fermy
 » Zakup zwierząt
 » Obsady i żywienie
 » Opieka zdrowotna
 » Kalendarz fermy
 » Uregulowania prawne
 Turystyka i edukacja
 » Zwierzęta
 » Muzeum
 » Szkolenia i praktyki
 Nauka
 Sprzedaż
 » Zwierzęta
 » Dziczyzna
 Galeria
 Publikacje
 Dojazd i kontakt
 Księga gości
 Linki

Nasz adres:
Stacja Badawcza Instytutu Parazytologii PAN
w Kosewie Górnym
11-700 Mrągowo
NIP 525-000-85-83
Regon 000326322
tel./fax: +48 089 742 43 80


konto: BS Mikołajki o/Mrągowo nr 31 9350 0001 0216 1615 2024 0001

kosewopan@kosewopan.pl


News:

2012-10-16 18:28:20

Uprzejmie informujemy, że wydaliśmy książkę p.t. "Polskie jeleniowate" z pięknymi zdjęciami autorstwa Andrzeja Stachurskiego. Można ją nabyć w sprzedaży wysyłkowej. Szczegóły w dziale -> AKTUALNOŚCI



2007-08-27 00:00:00

uprzejmie informujemy, że  kontakt ze Stacją jest możliwy także przez tel kom. 609-137-540

   2004-2014 © Stacja IP PAN | projekt i wykonanie artneo.pl

OPIEKA ZDROWOTNA


Jeleniowate w hodowli fermowej mają bardzo dobrą opinię zdrowotną. Dla porównania - z 31 dobrze rozpoznanych chorób, 27 występuje u owiec, 19 u bydła, 12 u świń a tylko 7 u jeleni. Podstawowym zabiegiem jest odrobaczanie, które przeprowadza się najczęściej wczesną jesienią oraz w razie potrzeby wiosną, przed wyjściem na pastwisko (wskazane przeprowadzanie kontrolnych badań kału na obecność larw pasożytów). Generalnie młodzież wymaga częstszego odrobaczania, z uwagi na stosunkowo późne nabywanie odporności (do 2 lat). Głównym problemem są nicienie płucne, żołądkowo-jelitowe oraz gzy. Leki podaje się w paszy lub, przy wykorzystaniu zagrody manipulacyjnej, iniekcyjnie oraz poprzez polanie po grzbiecie (pour-on). Drugim ważnym elementem w profilaktyce jest odpowiedni poziom mikro - i makroelementów w dziennej dawce pokarmowej. Niedobory ujawniać się mogą szczególnie wiosną, a najczęstszą przyczyną problemów jest brak selenu, miedzi, magnezu. Niedobory trudno i długo się leczy, dlatego ważna jest odpowiednia profilaktyka. Inne klasyczne choroby przeżuwaczy są możliwe, lecz zdarzają się raczej rzadko. Profilaktyka nabiera tu szczególnego znaczenia, gdyż nie tyle kłopoty sprawia leczenie tych zwierząt (przy właściwym urządzeniu fermy), co samo rozpoznanie choroby. Instynkt dzikiego zwierzęcia jest na tyle silny, że jeleniowate do ostatniej chwili starają się nie okazywać swojej słabości (choroby). Trzeba dużego doświadczenia, by rozpoznać problem na tyle wcześnie, by leczenie dało efekt. Dodatkowym elementem obniżającym skuteczność procesu leczenia jest towarzyszący mu stres spowodowany koniecznością wielokrotnego kontaktu z człowiekiem, izolacją itp.

Oprócz chorób przyczyną kłopotów mogą być wszelkiego rodzaju urazy mechaniczne ciała, poczynając od uszkodzeń kończyn, obtarć i skaleczeń, uszkodzeń możdżeni i uduszeń do skręceń karku włącznie. Jednak tu najczęściej przyczyna tkwi w błędach popełnianych przy obsłudze, złych rozwiązaniach technicznych fermy (złe lub źle wykonane ogrodzenia, korytarze przepędowe, zagroda manipulacyjna itp.) lub zazwyczaj w obu czynnikach razem.

Statystycznie rzecz ujmując, przyczyną upadków są: w 34 - 47% choroby, 11 - 19% zdarzenia losowe, 29% problemy porodowe, 4 - 8% inne, 26% to przyczyny nierozpoznane.